ความพิถีพิถันของอุด้งฮากาวะ ก่อนจะนำเสิร์ฟที่ ร้านอาหารญี่ปุ่น สามเสนใน

อาหารจะอร่อยต้องเริ่มสะกดออกมาจากหัวใจ ร้านอาหารญี่ปุ่น สามเสนใน พยายามมอบทุกสิ้งทุกอย่างที่เป็นตัวแทนจากใจให้กับทุกคน โดยผ่านทางเมนูอาหารที่ต้องมีความประณีตอย่างลงตัว ถ้าพูดเรื่องความพิถีพิถันไม่ว่าจะเป็นอาหารประจำชาตไหนก็ตาม เชฟที่สำเร็จก็คือคนทีปรุงอาหารด้วยให้ใจ รู้จักพฤติกรรมลิ้นของผู้รับประทาน ไม่เอาตัวเองเป็นมาตรฐานของวงการ ไม่ว่าจะเป็นเมนูซูชิ ปลาดิบ หรือ อุด้ง พวกเขาจะต้องแยกความแตกต่างของสิ่งเหล่านี้ออกมาได้ชัดเจน ตัวที่จะขยายความนั้นก็คือความพิถีพิถันตอนที่เราเริ่มประกอบอาหารนั้นเอง ยิ่งละเอียดทุกอย่างก็จะยิ่งอร่อย ไม่ว่าบรรยากาศสภาพแวดล้อมจะเป็นอย่างไร ทุกอย่างจะมีส่วนสัมพันธ์เกี่ยวข้องกันทั้งหมด จุดนี้แหละที่ ร้านอาหารญี่ปุ่น สามเสนใน ได้รับเอาแนวคิดมาจาก คตินิมของอุด้งแห่งเมืองฮากาตะ อากะโจโคะเบะ พวกเขาใส่ใจกับรสชาติอาหารตั้งแต่เรื่องเล็กน้อยตั้งแต่เส้นไปจนถึงน้ำซุปและบรรยากาศแวดล้อมรอบตัว จนได้ถูกตีพิมพ์ลงในหนังสือท่องเที่ยวของประเทศเกาหลีในทำนองที่ว่า เมื่อคุณมาเยือนถึงญี่ปุ่นแล้ว จะต้องมารับประทานอุด้ง ที่เมืองฮากาตะเท่านั้น ถึงจะรู้ว่ารสชาติต้นตำรับที่แท้เจริงเป็นอย่างไร ที่นอกจากจะมีความแปลกแตกต่างแล้ว แต่ความดั้งเดิมกลับไม่เสื่อมคลายลงไปแม้แต่น้อย ความพิถีพิถันของพ่อครัวที่เมืองนี้ ประสบความสำเร็จจากความนิยมในหมู่นักท่องเที่ยวต่างแดนเป็นอย่างมาก เพราะการพัฒนาคิดค้นของเขาจะต้องเสียเวลากับการลองผิดลองถูกกันอยู่มากกว่าจะให้กำเนิด ยอดเมนูหรูที่หลากหลายสไตล์ วัตถุดิบที่สิ้นเปลืองไปกับการทดลองทุกครั้งจะไม่สูญเปล่า เนื่องจากพวกเขาจะไม่รีบกำจัดมันทิ้งซะแต่จะศึกษาลึกลงไปในระดับรสชาติที่ใครๆ ก็คาดไม่ถึง เพื่อให้เกิดความสมบูรณ์อย่างลงตัวที่สุด ถือว่าเป็นอีกหนึ่งจังหวัดที่มีเรื่องราวของเมนูอุด้ง ที่แหวกวัฒนธรรมออกไปบ้างเล็กน้อยแต่พวกเขาก็ได้รับอิทธิพลมาจากต้นกำเนิดแผ่นดินใหญ่ในที่เดียวกัน ก็คือประเทศจีน ดินแดนมังกรผู้ซึ่งให้กำเนิดอาหารจำพวกเส้นทุกชนิด เมนู อุด้งฮากาวะที่ ร้านอาหารญี่ปุ่น สามเสนใน ก็มีขายนะ  

สืบทอดอุด้งกาน้ำร้อน แห่งเมืองฮากาตะ ที่ ร้านอาหารญี่ปุ่น พญาไท

กาน้ำแต่ไม่ได้ใส่แค่น้ำ หากใครใช้ประโยชน์ได้มากกว่านี้ก็ต้องเป็น ร้านอาหารญี่ปุ่น พญาไท นั้นเอง แล้วเขาจะนำกาน้ำไปทำเป็นอะไรหรือ จริงๆ แล้วไอเดียกาน้ำ นำมาเป็นภาชนะใส่อาหารมีจุดเริ่มต้นมาจาก อุด้ง แห่งเมืองฮากาตะจุดเริ่มต้นของเมนูอาหารเส้นที่ทำให้เกิดความพิศวงเมื่อสองชาติเกิดปติมากรรมอาหารร่วมกัน ระหว่างจีนและญี่ปุ่น ซึ่งสมัยนั้นเป็นช่วงเฟื่องฟูมาก ในช่วงที่ประเทศญี่ปุ่นอยู่กันด้วยความสงบไร้การรบกวนจากภัยรุกรานต่างๆ ก็ทำให้พวกได้พัฒนาอาหารอย่างอุด้งขึ้นมา เนื่องจากสถานการณ์ข้าวสารขาดแคลนคนญี่ปุ่นจึงได้คิดวิธีถนอมอาหารให้เป็นเส้น โดยรับวัฒนธรรมมาจากประเทศจีน และประยุกต์เป็นสไตล์ของตัวเองในที่สุด สิ่งที่มากกว่าเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องอุด้งแล้ว พวกเขายังใช้ภาชนะใส่ที่ไม่เหมือนใครอีกด้วย เริ่มกันที่ร้าน ฮากาตะ อากะโจโคะเบะ ร้านนี้จะห้อมล้อมไปด้วยบรรยากาศรูปปั้นของเทพเจ้ามากมาย ซึ่งจะทำให้เรามีความรู้สึกเหมือนได้รับประทานอาหารอยู่ในศาลอะไรซักอย่าง ที่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์แวดล้อมรอบตัวเราอยู่ ถ้าใครเป็นกลัวผีผมก็เชื่อว่าร้านนี้ก็หน้าจะปัดเป่าให้ได้นะครับ และวัฒนธรรมการรับประทาน อุด้งของคนที่นี่ก็จะใช้เป็นกาน้ำร้อนไว้ใส่แทนชามทั่วไป ข้อดีก็คือหม้อที่ผลิตจากวัสดุที่มีคุณภาพ จะช่วยรักษาความร้อนให้กับ เส้นอุด้งได้เป็นอย่างดี จนพวกเขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเส้นที่เหนียวนุ่มคงทนนาน ซึ่งเคล็ดลับความนิยมของเมนู ซึโบระอุด้ง เป็นที่พูดถึงหนาหูกันมาก ด้วยวิธีกินที่ไม่ซ้ำใคร และยังมีขายที่ ร้านอาหารญี่ปุ่น พญาไท ด้วยนะครับผม ต่อด้วย อุด้งรสแกงคีม่าต้นตำหรับ ที่มีวิธีการรับประทานถึง 3 แบบ ถ้าใครอยากรู้ว่าทานแบบไหนก็แนะนำให้มาที่ ร้านอาหารญี่ปุ่น พญาไท เพราะที่นี่ได้สืบทอดตำราจากเมืองฮากาตะ แห่งจังหวัดฟุกุโอกะ เอาไว้หมดแล้ว ของแบบนี้ถ้าไม่มาลิ้มรสชาติลองกันเอง ต่อให้บอกไปยังไงก็ไม่มีทางเข้าใจอย่างแน่นอน ใครพร้อมก่อนก็เชิญร่วมใช้บริการได้เลย …